شعرونه
غم / الهام
غم ن / الهام د خپل جانان غم، د خپل وطن غم د خپل زړګي غم، د خپل بدن غم د خپل عزت غم، د خپل جنت غمد خپل څادر غم، د خپل کفن غم دا د ځوانۍ غم، دا د پيرۍ غمد خپل ژوندون غم، د زنکدن غم ددې خوارۍ غم، د مزدورۍ غمد خپل ارمان غم، د خپل ګلشن غم تا خو پرېيښى ي
غزل / اختيار
غزل هجرت الله اختيار ځان د خپل ځان ګڼي نه ځان دشمعېپتنګ اوس نه لري ارمان د شمعې اوښكې يې ځي وجود يې روغ ولاړ ويتمثيل كوى نشي انسان د شمعې چانه چې مخ لمرمخى وګرځيهغه شي سمدستي حيران د شمعې په تندي ګرځوي تل بله لمبهتر هر چا پوخ ګڼم ايمان د شمعې دلته تياره په خپل زور نشي راتلاىد
ولس مشر دې ژوندى وي -- کاروان
ولسمشردې ژوندی وي پير محمد کاروان ماشوم:مورې نن مې هغه ښکلې دريشي ښه راته اٌتوکړه سرمې ومينځه په تړمواوبوګرمومخ مې وچ راته په پيڅکه دسالوکړهدواړه سترګې راته تورې په رنجوکړهنن مې زړه دی په ټوپونو،يم خوشحالهته به وايې چې ترټولوغټ سړی يممور:موردې جارشه زړګکيه داڅه چل درباندې شویچې له ډېرې خوشحالۍنه لکه
قصه خوانۍ-- په بيا لوستوهم ارزي
قيصه خوانۍ دې راله هم ورانه کړهاقبال مومند، پېښور مونږ لا ګلونه د فردوس راپورته کړي نه وومونږ شهيدان د باجوړ لا پورته کړي نه وومونږه لا څلي په سينو کې د ارمان جوړولمونږه لا سترګو کې عکسونه د ګومان جوړولمونږ لا د وينو د څادر پيڅکه وينځلې نه وهمونږه لا زنه د شهيد ارمان تړلې نه وهزمونږ په سترګو کې لا پرخه پرخه ناؤ پروت وزمونږ په زړونو کې د سرو وينو تالاو پرو
يو خوږ غزل
راليږونکی :سيد محمد مسكين خوستد راليږونکي پته :darman_af@yahoo.comنيټه : 05-11-2008 غزل چــې د پيـــــسو پــه ســر ســــړى شــي ســړىنــــو ســرچــپه كــارونــه كـــړى شـــي ســـــړى پــه خــپل دريــځ بــانــدې چــې كلك ولاړ ويلـــكه صـــدام پــه دار كـــــوړى شــي ســـــړى د تــږي تــنـــده بـــه پـــرې مـــاتــه شــــي خــــوچـې د ســـــړو اوب
توره شپه / عندليب
توره شپه پـــه ګــــناه د چــا پــــرده شـــــي تـــوره شــــپهپـــه چـــا کــال هــومــره اوږده شــي توره شپهکـــله رنـــګ د روڼ ســهار واخــلي خوږه شيکـــله "بـــو" شـــي لا تيـــاره شــي تــوره شــپـهيـــا خـــو ســـر تــه انـــدېښــنې غمونه راوړييـــا
چې دا ولې؟ / اسوېلى
راليږونکی :اسوېلىد راليږونکي پته :aswelay@gmail.comنيټه : 28-10-2008 چې دا ولې؟ نـــن دې پـــه يـــادونو کــې مـــزې نــــشته چـې دا ولــې؟څړيـــکو تـــه د زړه مې حوصـــلې نـــشته چـــې دا ولـې؟ غـــواړم پـــه دې کـــلي کـــې زړګـــی چــاته ډالـــۍ کړمهخدای شته چې ميينې شونډې سرې نشته چې دا ولې؟
جنگ او ماشومتوب / کاروان
جنگ او ماشومتوب پير محمد کاروان ته وا لکه ورا د ښاپېريو په کاله کې وه اخ چې څومره ډېره خوشحالي زما په زړه کې وه زړه زما ماشوم و او وختونه ماشومان وو ټول پالي پالي ورو ورو په مزه مزه روان وو ټول وخت زما ملگرى و او زه د وخت ملگرى وم زه په الاهو د ويښ شوي
مصرييزې / نصرت الهام
مصرييزې نصرت الهام په زړه ټــپي پــــه زړه غمجن شهد مينتوب په درد، درد مــن شه سپينې جامـې پرېږده خيــرن شه دا تــاتـــه چـــا وې چــې ميـ
د ارواښاد صاحب شاه صابر انتخاب شاعري
انتخاب شاعر ي
غزل / فضل سبحان عابد
غزل ځواني به راله خاورې کړي ارمان به ترې جـوړېږي دا ښـکلى دومره خوږ لګي جانان به ترې جـوړېږي همــدا جــانان چــــې زه يې ســات تر ساته خېژومه ورتلــى به ورله نــــشمه اسمــــان بـــه ترې جوړېـږي دا ستا ورېښمينې زلفې په پوکي چې نـــن الـوځييرېږم ما به ګــېر کـــړي ښاماران بــه تــرې جوړېږي <
غزل / پروفيسر صاحب شاه صابر
غزل هغــسې مــــينــه کـــوم، هغــسې وفــا کــومه ستـــا هـــغه يــو نظر تــه هغسې دعا کـــومـــه مــــا چـــې د بــل لپاره څۀ کړي سهي مې کړي زۀ چــــې د ځــــان لـــپاره څــــۀ کــوم خطا کومه اوس مـې په زړه او ذهن دسې راخوره ده مينه اوس چـــې د چــــا سره خـــبره کـــوم دا کـو
نور مې د زړه خبرې نه وايمه
نور مې د زړه خبرې نه وايمه نصرت الهام نور مې د زړه خبرې نه وايمه ستا د ښکلا سندرې نه وايمه نور مې له زړه نه بغاوت کومهقهرماني کوم جرئت کومه فکر په نوي حقيقت کومه دلته جګړه ده دلته اور بل دى زما په مېنه بل په کور بل دى يو خوا نړۍ ټوله په جنګ راغلېاو بل خوا غرونه له وسلوډک دي دوى له وسلو سر
دوه ښايسته شعرونه او سندرې
د غني بابا دوه شعرونه دهارون باچا سندره واورئ ! يو ټــکى د رنــګ کـــې دريـــــاب رنـګارنــګ يو څاڅکي د ساز کې هم سوز او هم شــرنګ د ژونـــد يوه لـمحـــه کــــې، ســـ
جنت / اجمل خټک
جنت اجمل خټک د يو ملا نه مې تپوس وکړلوماوې مُلاصاحب جنت بۀ څۀ وي ؟هغۀ پۀ ګېډه لاس واهۀ ويل يې( تازه مېوې او د شېدو رودونه ) خواکې کتاب ته يو طالب ناست وما وې چې ته به پکې څۀ ووايې ؟د زليخا کتاب يې بند غوندې کړووېل يې ( ښايسته حورې او شنه خالونه) شېخ د تسبو امېل په لاس ولاړ وپه خپله ږيره کې يې لاس وهلو <
پښتانه - نظم - خوشحال بابا رح
پښتانه خوشحال بابا پــښـــــتــانـــــــه کـــــه آدم زاد دي پـــــه خــــــويـــــونو کـې هـناد دي نــــــه حــکـــمت لــــــري نـــه عــقل خـــوښ پــه جــهل په فســــاد دي نــــه د پــــلار پـــــه ويــــل کـار کا نــه پـــــه نــــغـــوته د اســــتاد دي چـې پـــه دې وو کې ، يو ښه وي د هــــغــه د ســـــــر جــــــــــلاد
خداى خبر ولې؟ - د اجمل تورمان ښايسته نظم
خداى خبر ولې؟
رالېږلي شعرونه -د رالېږلو مننه !
راليږونکی :سيد انتظار خادمد راليږونکي پته :sintizar.khadim@yahoo.comنيټه : 07-09-2008 غزل که څوک ځان لکه پتنگ په يار فدا کانو ضرور به په زلفانو مشغولا کا نرم خوی د بحر تل کې ملغلره څوک نېکمرغه لامبوزن به يې پيدا کا که څوک تاج د سکندر په پښو کې غواړين
څلوريځه
راليږونکی :najeeb ullah ikramiد راليږونکي پته :najeeb_khan42@yahoo.comنيټه : 13-09-2008الهام صيب سلامونه او نيکې هيلې مو ومنه !دا زما دويم ځل دى، چې شعر درليږم خو نشر ته يې نه سپاريهيله دا، چې دا څلوريځه درليږم نشر يې راته کړي. څلوريځهيو زړه مې روغ و تا بيمار کــه راتهله گړنگـــونـــو دې گـــوزار کـه راتهرقـــي
مورې بس نوره ... يوښايسته نظم
خداى دې وکړي چې اخترمو په خوښۍ او خوشحالۍ تېر شوى وي هره شپه موبرات او هره ورځ مو اختر شه . روغ صحت او خوشحاله ژوند ولرئ . د يوې لويې وقفې نه وروسته درته بيا هر کلى وايو او د جلال امرخېل يو ښکلى نظم درته ډالۍ کوو . تنده مورې ! بس
نوى غزل / الهام
غزل بـــــس کــــمه، کـــمه زنــــدګـــي تـــــېـروم پـــــه دمــــه ، دمـــــه زنــــدګـــــي تــــېـروم د چا پــه ســـترګـــو مــې زړګــى مــين دى د چـــــاپــــــه تــــــمــه زنـــــدګـــي تـــېـــروم دلـــته کــاږه خــلــک، کــاږه فـــکـــرونـــــهځــم چــــرتــه ســـمــه زنـــــدګـــــي تـــېــرومڅومره بې رنګه ورځـــې شـــپې تـــېرېــږيڅـــومـــــره بـــې غـــمه زنـدګــــي تـــې
دوه ماشومان
دوه ماشومان جبران خليلژباړه : محمد اسماعيل عندليب --- اسلام اباد پوهنتون يو شهزاده د خپلې ماڼۍ د کړکۍ څخه هغې لويې ډلې ته چې د همدې موقع لپاره رابلل شوې وه را ښکاره شو او په وينا يې پيل و کړ:( زه تاسې او دې ټول نېکمرغه هېواد ته د يو نوي شهزاده د زېږېدو مبارکي ورکوم هغه به زما د درندې کورنۍ نوم د ځان سره لري او په هغه به تاسې ټول وياړۍ . هغه به د ددې لويې او نوميالۍ
په زړه پورې لنډۍ/ ټپې
په زړه پورې لنډۍ ، ټپې بې له ديدنه عمر ګران دى زۀ به دا ګران عمر په کوم ځاى تېرومه زړه مې لوګرې پېغلې وړى که شاهزادګۍ راته کوي نه يې کومه ما چې دا ستا ياري کوله ما وې چې خوى به دې د رنګ په شانې وينهزما دې دين دنيا خطا کړل نه دې خوله راکړه نه دې وخندل مينه اور دې راپورې که ته لاړې چې ته راځې زه به د خاورو لاندې يمهپاڅه دشمن په وطن راغى نور مې د ظلفولاندې مه کوه خوبونهخبر مې واخله خپله
زندګي / غزل
غزل مــاتــه پــتـه ده چـــې ګــرانـــه زنــدګــي دهخــوبـــس څــه وکــړو جـــانانه ، زندګي ده شل او درېش، پنځوش، شپېته کلونه تېر شول لا زلـــمى يــم لا مــې ځـــوانـــه زنــدګــي ده څــه د ژوند د جــزبــې رنــګ درســره راوړه مـــړه دلـــتــه خـــو ارزانـــه زنــــدګـــــــــي ده د آســمــان پـــه مــحــبــت بــانــدې ډاډه يم او راغــلــې لـــه اســــمــانـــــه زنـــدګــــي ده ت
