شعرونه
صفی الله ستانکزی
رڼا خوره وه خو ستا سترګې يې وهلې نه وې له ما نه پرته خو بل هيچا هم ليدلې نه وې رښتيا ښـــــــکلا او رڼا دواړه خپله لار لټوي زړه تــــــه مې خپله راغلې ما را بللې نه وې د غزلونو د کتـــ
بیلتون
بیلتون نوریه وهاب چې د غمونو د ریا بو ته مې د ا نګلي نه وای د بیلتو ن غیشي مې په زړه با ندې خوړلي نه وای بیا به زما د تورو سترګو تما شې کید لی که د وطن پرغم کې د ومره مې ژړلي نه وای پښتنې پیغل
غزل
راليږونکی : سندريز شور غزل د ژوندون د موسيقۍ سوز او سرور دی محبت زما د دواړو سترګو نور دی ګونګ ارمان د تورو سترګو تورات غواړي که موسی ولاړ پر ژۍ د کوه طور دی که جانان مې د ګلاب په شانتې نه دی خو ګلاب مې د جانان په شان ضرو دی د ديدن د خمار سور اور په کې بل دی زما زړه نه دی ، د سرو لمبو تنور دی ښکلي زړه ، عقل او هوش هسې تالا کړل ته به وايې په کابل ګډ شوی چور دی دا شيندلي دي پرې چا د زړګي وينې ؟ د
غزل
غزل زما ځواني له زوره پرېوتله که زندګي له زوره پرېوتله اوس د سپوږمۍ مخې ته نه شي ورتلی اوس د سپرلي له زوره پرېوتله بېګا مې ملا نه ورته ټک ووېسته تر سبايي له زوره پرېوتله اوه لس کلنه شوه ، مزه يې لاړه
د ښاغلي روح الله وفا ښکلې غزلې
روح الله وفا غنچې د پاکې مینې ګلرخسار راوړیدي خبرې د جانان د خولې رویبار راوړیدي زړه مینه یې پریښوه اوس یې نوې مینه راکړه د نوی کال ګلونه مات
غصه
غصه چې په غصه شي ښایسته شي د دې ښکلا هم یو په دوه شي چې در ته درکړي اخطارونه لیلی مې سمه القاعده شي خدایه زما زړه ته ور ټينګ کړې چې زما په زړه د دې حمله شې ما ویل مه کړه ګذارونه هسې نه زما زړه مارجه شي ستا د ناټو په شان چلونه هسې نه مینه مې هم مړه شي
توپير
توپير څومره توپير دی زما او ستا په منځ کې زما لوستونکې مکتبۍ لورجانې
ازاد شعر
ستا هغه ورځ ده په یاد چی ما خپل زړه در کړلو چی ته به مینه ورکړه خو تا د هنداری په پشان زما زړګي را مات کړ را ته ،ټوټی ، ټوټی دی پر ځمکه و غورزاوه اوس دا جوړیګی کله اوس دا جوړیګی کله
غزل
بیا هم یادونه:را لیږل شوی غزل بیا هم زما د ښکلي یار دی هیله ده چې د لوستلو څخه یې خوند واخلی او خوښ مو شي. په ادبي مینه ارین احمدزی غزل
غزل
یادونه: لاندې غزل زما د یو ملګري لخوا چې یار یې مستعار نوم دی را لیږل شوی دی هیله ده په لوستلو یې خوښ شی او خپلې تبصرې پرې ولیکی. د زړګي درد مې خير دی زيات اوسه خو ، ګوره ياد دې دا لمحات اوسه د غره لمن وي په کرکڼو ښايسته د چا باڼه مې په زړه مات اوسه ما د يقين په پړي و نه تړې
يوه لحظه د مين
که مى بخت کله بيدار شى او د بخت ملکه وپوښتى له ما نه وايه څه دى دى آرمان چى يى پوره کړمه بى شانه تاج په سر دى ناست په تخت کړم که دى خان کړم د خانانو چى يى ناست د سرو پالنګ کى او ساقى درکړى جامونه ××× نه مى تخت او نه مى تاج د چا په کار دى نه ساقى سره جامونه بل هوسه نه کوم خان نه يى د حرامى ځمکى پوله نه د بل په اختيار خوب د سرو زرو پالنګ کى &tim
سور نغری حیات شو لا یې کرکه د زړه نــــــــه وزي سم لښکریې مات سو لایې کرکه د زړه نـــــــــه وزي
سور نغری حیات شو لا یې کرکه د زړه نــــــــه وزي سم لښکریې مات سو لایې کرکه د زړه نـــــــــه وزي ولاړ به شمه کلی د جانان به یوځل ښکـــــــــــل کړمه کور کلی میراث شو لایې کرکه د زوه نــــــــــه وزي لایې د وختونو ارمانونه زړه کې پاتــــــــــــــــــې دي ګل ورته کلات سو لایې کرکه د زړه نـــــــــــــه وزي پاڼې د قرآن یې په سکروټو کې ایــــــ
غزل
غزل ژبورې ، جنګيرکې ، جنګيرکې ! زړه مې څه له خورې ؟ شيشکې ،جنګيرکې ! بس کړه ، بس کړه له ناندرو نه دې لوګی شم رقيبان وهي چکچکې ، جنګيرکې ! ژاړه مه ، راشه ، خوړلې خو مې نه يې درواپس به کړم مچکې ، جنګيرکې !
ز ما تکیه په هغه خدا ی ده چه بې ستني د ر ولى دى اسمان
ز ما تکیه په هغه خدا ی ده چه بې ستني د ر ولى دى اسمان هم يې ځمکه د اوبو په بحر ایښې
آهونه
آهونه (په هلمند کې د مشترک په نوم پيل شویو عملیاتو ته لیکل شوی دی) دا د څه شي سوې آه ده ځوروي مې کړوي مې دا چې هرې خواته ګورم هرې خوات
ژړاندې سترګې
ژړاندې سترګې دا ژړاندې ښکلې سترګې
زه نصوار يم
نوم دی زما
تاله درځمه
ماتووم زه زولنې تا له درځمه
غزل
مينه کښې دردونه ما ليدلي دي زړه کښې دې زخمونه ماليدلي دي مينه نوره هغه مينه نه شوله دې کښې رواجونه ما ليدلي دي مه ګوره حالت ته مي ناصحه ته لاس کښې دې جامونه ما ليدلي دي خپلې ميخانې ته ساقي خيال کوه دلته کښې مات زړونه ما ليدلي دي څنګه به دې خپل کړمه جانانه زه هر خواته دامونه ما ليدلي دي زه کاکړ به نه درځم ستا کلي ته هلته ډير غمونه ما ليدلي دي
هلمند ته
هلمنده ولی دمو جونه شولو مړاوی هلمنده ولی دلور په لور تاختونه شولو مړاوی
ښکاری ته
مه وژنه دخدائ لپاره ښکا ری دغه غرڅنۍ هوسۍ مه وله دغه زم دهسکو غرونو سيلانۍ هوسۍ پريږده چی پل پل دغه لوړ غرونه کړی <
خپله ژبه
خپله ژبهقوم لره ښايي كتابت په خپله ژبه كې پس له دې نه بويه سياست په خپله ژبه كې ژبه د ملي هويت لويه ساتندويه ده پروت وي د قامونو ثقافت په خپله ژبه كې هر څه چې څوك كړي خو مليت د احترام وړ دى كيږي د ټولنې معرفت په خپله ژبه كې لاره شي ازغنه خوف او ويره وي د تلو په كې ګونګ او بې پروا چه شي ملت په خپله ژبه كې ژبه وسيله ده د افرادو د افهام تفهيم شته دى لا تر دې لوى فضي
اثر غوندې دی
اثر ستا په کتو ستا په لیدو کې څه اثر غوندې دی داستا د سرو شونډو سرو کې څه اثر غوندې دی دا لا ماسم کتلي نه دي ستا د زنې سر ته
مینه زموږ ګل وه
مینه زموږ ګل وه داسې راته مه وایه زړه مې له تا تور شو نور ژوند مې ستا له لاسه راته اور شو نور ښکلې مې ځوانې وه ستا مینې رانه وخوړه علاج مې کیدای نه شي خبر مې پلار او مور شو نور څنګه ښه وختونه و،ما وتاچې سره لوبې کړې رامعلومیږي نه،چې ستا
د ولسي جرګې وکیلانو ته ډالۍ
د ولسي جرګې وکیلانو ته ډالۍ ما د مخه و، لیدلی بس یو کار په دې جرګه کې ورکوه ورته ډالرې وو دا چار په دې جرګه کې د جرګې واکدارن نور دي پکې ناست دي ما لیدلې وو د مخه بل وکدار په دې جرګه کې ټوپک مار ټوپک سالار او نور پکې دې
