شعرونه


نظم-عبدالستار سعادت

ته غواړې تېره زنده ګي له ياده وباسمههره شېبه د جدايي له ياده وباسمهته كه همدا له مانه غواړې زما وس كې نه دههو ته همدا له مانه غواړې زما وس كې نه ده***سلګو مې ستونى و نيول ځكه غلى ومهتا ويل ولې د ويلو راته هېڅ نه لرېچې په ژړا شوم نو غوسه شوې راته ودې ويلته غير د اوښكو د ښودلو راته هېڅ نه لرېته چې خندا له مانه غواړې زما وس كې نه دههو ته همدا له مانه غواړې زما وس كې نه ده*** زه اخته شوى په ج

05.05.2010 اسدافغان

وختونه--شغله رحمانې

زما د ژوند لږ پخواني وختونهله هم تراوسه مي په زړګی وختونههغه وختونه به مي کله هير شيهمزولوسره د بي غمی وختونهمونږ به چي هره شپه درسونه ويلراته ياديږي دښوونځی وختونهنه به مونږ غم او نه ژړه پيژندههغه ښايسته دخوشحالی وختونهبغيردغم فرياد نه بل څه نشتهڅومره ترخه د اوسنی وختونهخدايه هغه شان ته بيا زمان کړيدميني محبت اود دوستی وختونه اوسنی ژوند مي له خفګانه ډک دی کاشکي چي بياشي دخواښی وخ

05.05.2010 اسدافغان

غزل_ پيرمحمد كاروان

  د مينې ورځ کې د تصوير غوښتنهلکه په خوب کې د تعبير غوښتنهوې پاچاهي واخله او مينه راکړهله يوه فقير وه د امير غوښتنهرباب دې کړي د هغې ښکلې کيسهدامې له بم دامې له زير غوښتنهد مرګ دې ملا ماته شي نه دې راځي

04.05.2010 اسدافغان

جنګ ته فرياد

  مړشې د ژوند، له لارې ډډه وکړهجنګه زمونږ له کلي کډه وکړهجنګه کافره تا خو ا ور کرلیزمونږ دکلي جوسونو کېوچه ډوډۍ يې ده په اوښکو لمدهد ماشومانو په لاسونو کېتا يې په شنې چای کې سرې وينې ګډېددې بوډا په ګيلاسونو کې مړشې د ژوند ، له لارې ډډه وکړه =جنګه زمون

04.05.2010 اسدافغان

غزل -شغله رحمانې

سترګي مي هر وخت راډه کيږي هو له شرمه ژړيدلی نه شيستا په غيرت مي خندا راشي هو شونډي خنديدلی نه شي داستاغمونه داسي هروخت په فکرچي مي ځي او راځيعزرئيل راشي هو افسوس په دا ساه اخستلی نه شي ته ډير غادر زه يم نادانه هو نا پوهه نه يمځان به سمبل کړم هو زړګی بغيرله تانه صبريدلی نه شي زه دکمزوري ډيره کړم کني اوسني خلک ټول غمجن د ياه اه تل کړمه هو ښيره يوه تاته له خولي نه روتلی نه شي هی بي وفاد ژوند روڼا د رانه واخسته تياري د ماته پريښويڅومره

04.05.2010 اسدافغان

د شپی ماشوم شمه زه

د شپې ماشوم شمه زه کله چې لمر په کلي سر ووهي او شپه د وړانګو په خنجر ووهي په تودو شوندو پيزوانونه ښکل کړي زرين ﻻسونه پرګودر ووهي چې ماشومان په قلمي ګوتو په سپينو کاغذي ﻻسونه تورې تختې راواخلي په ببلي ژبو الف ووايي ،بي ووايي،تي راوخلي ماته رايادې شي ماشومې شيبې کلی،ګودر او د ګودر له غاړې اخوا په برم ولاړ يو شين چنار يو ښکلی چنار د چ

02.05.2010 اسدافغان

غزل_عبدالستار سعادت

زړه او سترګې ګرځوم د ډېرو منځكې لا دې هسې لټوم د ډېرو منځكې دنيا تشه راته ښكاري ته چې نه يې ځان تنها احساسوم د ډېرو منځكې اوس مې مينه رسوا شوې پټه نه ده په نامۀ دې يادوم د ډېرو منځكې ټول آمين كړي نه چې ټول په تا مين وي چې دعا درته كوم د ډېرو منځكې بېلتانۀ كې دې غرور راپاتې نه دى ژاړم اوښكې تويوم د ډېرو منځكې د ديدن خيرات يې غواړم سعادته د سوال سترګې اړوم د ډېرو منځ

29.04.2010 اسدافغان

غزل_عبدالستار سعادت

نه چې باد والوزي د شمعې نه رڼا واخلي ستا دې بلا ټوله په ما شي خداى دې ما واخلي وېرېږم نشي چې دوكه شي د مرګي ملكه زما د روح لپاره راشي رانه تا واخلي كله مرګى هم يو مين غوندې يو كار وكړي راشي په ډېرو بدرنګيو كې ښكلا واخلي ستا زړه ته غم درشي په دې اړيكه پوه نشومه زما له شونډو تبسم واخلي خندا واخلي ته په كې نه وې ما پرون او نن ته اور واچوۀ زياتى به وكړي كه بېلتون مې بيا سبا واخلي

29.04.2010 اسدافغان

سيند_عبدالستار سعادت

تا خپل نكړمه ستا نه شومځان مې وسپارۀ يو سيند تهسين مين دىسين روان دىد يوۀ شنۀ ځنګلۀ په غېږ كېد سپوږمۍ سپينې رڼا تهسين د چا په لټه دروميزه يم ما سره يو ګل دىيو سور ګل لكه زما زړهد څپو په اوږه ښكته پورته كېږونپوهېږو چېرته ځو چا ته رسېږوښايي سين مونږه ډالۍ كړيهغه چا ته چې تل ستړى پسې ګرځي***

29.04.2010 اسدافغان

غزل...ولوله لالهاند

غزلولوله لالهانددا چـې مـانـه ، نـه هـېـرېـږې خـــو ســـتـا هـــېـره ده قـــوينــو زمـــا مـــيـنـه جــــانــانــه تـــر تـــا ډېـــره ده قـــويخـامـخـا بـه نـو چـاودېـږي يـو مـې زړه خـپـلـه ضـعـيـف دىبـلـــه مـــيـنـه شــــا او خــــوا تـرېـــنـه چــــاپـېـــره ده قـــويفکـر نه کـړم که ترې خـلاص شې زمـونږ خـوږه مـازيګـرهد مــاښـــام تــوره شـــيـشـکــه بـيــخــي ډېــره ده قـــويچې غـمـونــه د جـانـان راتـېـرېدلـى ت

26.04.2010 اسدافغان

غزل

ستا په جـــدايي كي لا زوندى يمه جانانهسوى په سكروټو سپېلنى يمــــــــه جانانه ما به در كتل خـــــــو تا بــــــــــه نه راته كتلاوس دي په ديدن پسي لېونى يمه جانانه دا شپې د جــدايي به هم خداى تېري كړيډېر دي و ديدن ته ګړندى يمـــــــــــه جانانه چي تصـــوير دي كړم راپورته ورته وزاړمستا له جــــدايي په زړه سورى يمه جانانهمحيب رحمتي

13.04.2010 اسدافغان

ټپېزې

چې ستا يادونه راپه زړه شو/زاړه زخمونه مې تازه شو/په وينو سره زما ليمه شو/څوك مې له حاله خبر نه شو/لكه غنم د زړه په سر چاودلي يمه زړه مې په خپله رضا بيايې/د مينې دشتې راته ښايي/په خوله ده غلي زړه كې وايي/كه زه خبر واي چې تا بيايي/ما به تصوير درته د شپي ويستلاي وونه زړه دې د غره په شانې بار كه/لكه فرهاد غرونه هوار كه/جوړه د هرچا زړه كې لار كه/ دنيا د يار له سره ځار كه/دنيا به تل وې ياران كله كله وينه دنيا كي بد ژوند د هجران دي/كه څوک هندو كه مسلمان دي/دا عقيده دا مي ايما

13.04.2010 اسدافغان

ژړیږي

دغه څه وشو څه به کیږې خلقودې پشتون وینه چې توئیږي خلقوپه مونګ له هرې خوا ظلمونه کیزيدا اور به څرنګه سړیږي خلقودا دسیسی دې د اغیارو مونګ کېپشتون په دې کله پوهیږي خلقو نور هیڅ غم نه لرم په دی خفه یمزمونګ مشران هر وخت خرڅیږي خلقوافغان ماشوم ځان ته افغان نه وائیپه دغه نوم باندې شرمیږي خلقوشمع د علم چې رڼا شوه کلهبیا به تر یو بل نه ځاریږي

09.03.2010 اسدافغان

حیران

اے ربه په کړه وړه یمه پشتون ته زه حیراندې بل عیبونه شه وینې نه ګورې خپل ګریوانچې ځان ته غیرتې وائی غیرت ئی ده عیانپه خپله ظلم وکړې بیا کړې ښځه تری قربانحکمونه دې الله تسلیموې په دواړو سترګوزکات مه یادوه دې نورو ټولو کړه بیان وبا دې جهالت ئی ننوتې په رګ رګ کېخبرو ته ئی غوږ شه هم ملا ده هم سائنسدانملا ظالم ته ګوره چې دخیر په غونډوئ ناست دئرواج به دې هندو کړې نوم به ورک

09.03.2010 اسدافغان

غزل

نن مي بيا بل اور پر بشر دی بيا مي ته يادېږې هر يو ساعت تر بل بتر دی بيا مي ته يادېږې هلته چي موږ به سره ناست واوس مي پښې نه ورځي اوس بې لتا هغه ځاي بر دی بيا مي ته يادېږې سايې اوږدې شوې د ژوندبله ورځ بې تا تېره شوه لمر د کوهار ده غره پر سر دی بيا مي ته يادېږې اوريځو بيا د لمر و مخ ته تور ټکری ونيوی څومره په زړه پوري منظر دی بي امي ته يادېږې يو څه مي زړه راته اشنا زړې کيسې تيري کړې بل د بوري ژړ مازيګر دی بيا مي

09.03.2010 اسدافغان

د پښتون په نوم مي داسي قام په كار دى

شپه رابولي او رڼا په كاڼو ولي خلك زموږ د ژوند سبا په كاڼو ولي زموږ خپلوي يې د نظر د تلو خار ده ځكه ما او هم اشنا په كاڼو ولي زموږ د كلي د دې خوار وجود پر ضد دي هم جومات او هم كلا په كاڼو ولي فرق مو نكړي دي بلا راته اخستي هم مو خان او هم ملا په كاڼو ولي د روغتون او د مكتب نړېده غواړي هم معلم هم مسيحا په كاڼو ولي غواړي نوم مو د تاريخ له پاڼو وران كړي هم مو نن او هم پخوا په كاڼو ولي د مك

09.03.2010 اسدافغان

ساده یمه

خدا زده خوشحال يم که خفه يمه زه خلکو دا څه وشول په څه يمه زه چې دی جانان دزړه کرار يم کنه؟ که دی يو څو ورځو ميلمه يمه زه ليلا زړګی راته سوغات راکړی دې ليونو سترګو رانجه يمه زه بیا مې په خوب کې ده جانان راغلئ لګ خو مې پریګده چې ویده یمه زه جینئ لباس دې ده اغیارو کړئی خو ځان ته وایئ پښتنه یمه زه يمه ږوندئی خو هيڅ ږوند نه لرمه حیران ولاړ ګوته په خوله یمه زه ورک شه ساقې شراب دې نه غواړمه

28.02.2010 اسدافغان

ورکه ليلا

ډيره موده ورکه وه پيدا شوله وله اجنبی اوس مي ليلا شوله ډکه دغيرت او د همت نه ده ځکه په ما ګرانه دلربا شوله هري خواته وه توره تياره خوره داچي راښکاره شوله رڼاشوله ملا منع به نشم دګل مخي يار نور مه راته وايه چي ګناه شوله وخت باندي پوه نشوم زه ديار غيږکی څومره لنډه شپه وه چي صبا شوله نن ئي چي په شونډو بيا زخمي کړمه زه غصه غصه دا په خندا شوله زه چي ورنه ولاړم مرور شومه دالکه ماشومه په ژړا شوله زه ئي چی مئين کړم

24.01.2010 اسدافغان

دسنګر خبري

هغه د مسجد او د ممبر خبري څه شویتوره شپه خوره ده دي سحر خبري څه شویملاصاحب خطبه کي دي سياست کوي خبريهغه دي الله او پيغمبر خبري څه شویذاهد هم رياکارشوچي په مکر کړي خبريداامر بالمعروف ونهي عن المنکر خبري څه شویوبا د جهالت ده ګډه شوي زموږ په کلينشته علم نشته دي هنرخبري څه شویورور چي ظلم وکړي سزاخورته ورکړل کيږيڅه شوۍ دي غيرت او دټبر خبري څه شویڅومره بےوسي ده چي په خپل کور کي مهاجرشوميؤ والي داکابل او

24.01.2010 اسدافغان

سولې ته بلنه

  سولې ته غږ کړئ افغانان دې غواړي دا غم ځپلي انسانان دې غواړي لاسونه لپه په خوله سوال چې لري سر په سجده دي له رحمان دې غواړي دا جنتي خلک د خداې پر ځمکه حورې دې غواړي دا غلمان دې غواړي جګړه مو بس ده مونږه امن غواړو غوښتنه کاندي له جهان دې غواړي تاته لیلا واي دا ستا مین د

29.01.2015 مشتاق رحيم

عمل ته اړتیا

له ځانه سره مې خبرې کولې، داسې یو څه مې ویل، مال راځه ملګرو سره یې هم شریک کړه:   په شعارونو باندې نه جوړیږي وطن شعرونو باندې نه جوړیږي د پلار نیکه توره اوس قبر کې ده دا په نکلونو باندې نه جوړیږي فکر عمل کې به ځغلول غواړي کار په فکرونو باندې نه جوړیږي سهار هله شي چې شي سترګ

25.01.2015 مشتاق رحيم

بې اتفاقي

یو څو کرښې مې دوه ملګرو یو څو ورځې پخوانۍ فیس بوکي/آن لاین جنګ په رڼا کې لیکلي- دواړه په هیواد د لیونتوب تر بریده مین، د خپل مال او حال نه د افغان دپاره تیر دي خو د اند لاره او لید یې بیل دې- دواړه د وطن خیر غواړي خو لارې او کړنلارې یې بدلې دي خو بیا یو بل ته یې داسې نومونه او پیغورونه ورکړل چې د افغانستان سر سخته دښمن ته ورکول یې هم نه ښاي- سخت خپه شوم، او د خپګان پر مهال مې دا لاندې څو کرښې ولیکلې- بې اتفاقي کشران

20.01.2015 مشتاق رحيم

تاریخ بدلول غواړي

تاریخ بدلول غواړي په تاریخ کې مو نور څه دي خو جنګونه هرې خوا نه دي پر مونږه غورځنګونه لوې لوې سټې راغلې مونږ کړې ماتې جوړ مو نکړل خپل راپاتې ګړنګونه دنګ لوې غرونه د تندي په ګوزار مات کړو خو له تیږو یې بیا نور جوړ کړي محلونه د تاریخ پاڼي مو سرې دې په سرو وینو یا قتلیږو یا کوو مونږه

20.01.2015 مشتاق رحيم

نوې څیره

واي کومه نوې ډله راغلې چې د ټولو سره ورانه ده او ټول یې پسې را اخیستې دي- ما ورته وویل چې نوې موې نه ده، زوړ سړې په نوې جامه، د پروژې په نوې دوره کې را څرګند شوې او بیا مې ورته دا وویل: نوې څیره ته مو وژلو ته راغلې یې په بله څیره دلته په تمه دې مقتول درته په خپله څیره ته خو هماغه پخوانې یې زه دې ښه پیژنم ما اوس ته نه شې غولولې په بدله څیره ته مې د تن، ته د وجود او د شناخت دښ

20.01.2015 مشتاق رحيم

زما ویر

زما ویر هلمند مو ژاړي پیښور کې ویر دې هلته دانګام په هر منظر کې ویر دې لا د ننګرهار جنازې ټولې نه دي خبر راغلې په خیبر کې ویر دې زمونږ په کور ناتار د غم جوړ شوې ګورئ! په لر او هم په بر کې ویر دې ټولې ودانې مو ویجاړې شولې په هره شاړه، هر کنډر کې ویر دې زه خو قاتل یم، زه مقتول هم یمه په هره لاره، هر سنګر کې و

28.12.2014 مشتاق رحيم

OK
This site uses cookies. By continuing to browse the site, you are agreeing to our use of cookies. Find out more