شعرونه
غزل/رحمت شاه سایل
ګل به دي ځوانی کړمه سپرلئ یمهولي دي په سترګوکي ازغئ یمهستالیونئ سترګي لیونی کاتۀزه هم که پوهیږي لیونئ یمهشونډي که مسکئ سروټکي ویښي کهځان ته مي لوګئ که سپلینئ یمهګرم نه یي آشناکه ماپردئ ګڼېلازه دخپل زړه نه هم پردئ یمهیوځلې دې بياسترګې راواړوهلادرته کتئ شمه ژوندئ یمهستادلیونئ میني سایل یمهن
غزل/ډاکټراسرار
تل چی مي غړیږی غم په سترګوکياوښکي مي شی څنګه تم په سترګوکيستاپه لورکږي شولي دمرګ په وختپاتي مي ودومره دم په سترګوکيمالره پوره دي دااعتباردژوندخوری چی مي دمرګ قسم په سترګوکيزړه مي زده کوی لادالفت ژبهحال به راته وایي سم په سترګوکيخدای درته خوږه ژبه درکړی دهنه وایی تراخه عالم په سترګوکيوایمه چي سترګي مي تري وښکلئخوری دي داوږسترګی چم په سترګوک
آزادنظـــــــــــــــــــــم/مخلص
پوښتنه خدایه زماپرهربه څوک وګنډیزه یوخوړین شوئ اوڅیرلئ زړه یمزه دغمواوددردوپه ږلئ تڼاکي شوئ لګیدلئ زړه یمټول افغانان مي مي یوله بل بوګنېږیواړه دیواوبل نه کرکه کویډیرودزړه سربس دولت ګڼلئهم یي سجدي ځای هم عزت ګڼلئزه به ترڅوپوري په اورسوَزیږمیه خدایه دازه په کوم تورسوَزیږم
ځکه چي یتیم یم/مخلص
زه چی بازارته لاړشمیاکاروبارته لاړشمزه چي دخلکوخونداوژوندته ځیرشمخپلوجاموکي چی پیوندته ځیرشمسترګي بیاسري شی زماوَړي سلګئ کومهدستومانئ اظهاربیاله زندګئ کومهشم مرورله بخته وژړیږمبي اوره اورکي داحساس تړقیږمګامونه وروکړمه زرفکروکړمچی په دی ډک بازارکي څه زماځه چي واپس خپلي جونګړي ته ځوُکیدای شی هلته ژوندآرام ومومی
غزل /زرلښت حفیظ
راشه دګل په مخ تصویرمي ګورهته پري لیکه مینه تقدیرمي ګورهزرینووړانګوکي هنداره یمهدلمرنه وپوښته تفسیرمي ګورهپه رڼاورځ کي ژوندپه جیل تیروملاس کي تړلئ سپین زنځیرمي ګورهدازمانه راته تورسری واییته فکروکړه په ځیر ځیرمي ګورهزه دقسمت غشوویشتلی یمهز
توبه نه قبلیږی؟زرلښت حفیظ
څوک دشرابوپه نشه کي خپل ایمان خرڅویڅوک هم له ډیري مجبورئ خپل ماشومان خرڅوی خدایه دستاپه لوی دربارکي توبه نه قبلیږی؟میندي دخپل زړګی ټوټې اوخپل بچیان خرڅوی
غزل/سیف الرحمن سلیم
مینه کي ملګروټوکي نه کیږیماسره چی څه کیږی نوښه کېږیوینه يي یارانونه غوښتلی دهګوره تماشه کوه چی څه کیږینن خواندیښنوپه مخه کړئ یمنن خومي شرابوته ډیرزړه کیږیڅنګه به دمئیوتوبه اوباسمنه کیږی دانه کیږی دانه کیږینن خومي سیني پوري لږونیسهنن خومي بی شانه ډیرساړه کیږی
غزل/سیف الرحمن سلیم
پښتانه دپښتونخواه درانۀ ښاغلیدمغلوسیلاب یوړۀ لکه خلیزمانه راپسي تُوره په لاس ګرځیلکه مایی چي وی پلارنیکه وژلیدي نه زیاته خاموشی به نوره څه ویچی موجونه هم روان دی غلی غلیعجیبه ده محبوبا غیږه کي غواړياولاسونه دي خپل شاته دی تړلیقافله خودي روانه وی منزل ته سپئیوتل دی لاروؤپسي غپلیباورنه لرم پۀ خپلوریبارانوداقاضیان
غزل/سیف الرحمن سلیم
دوړو وړوخدایانودي بنده کړملویه خدایه زه چاچاته سجده کړمملګرتیاکه څورندان راسره وکړیداحرم به یوه لویه میکده کړمدوصال دشپي بدل به دي خلاص نکړمټولي شپي که دخپل عمرشوګیره کړمشیرینی دپیغلتوب دپیغلي غواړمخوله به ستاپه عُنابی شونډوخوږه کړمچي مسکئ شی لږيي ښکُل کړی بیایي راکړیسل توبي به هغه جام نه صدقه کړمقافله دپسرلی دي په دی راشیخپل ژوندون به يي
آزادنظـــــــــــــــــــــم/مخلص
خوب یوشپه می داسی خوب و لیدلئ نه پوهیږم چی زه دڅه نوم ورکړمنه ئ هیرولئ شمهنه ئ یادولئ شمهاونه یی زه هیڅ په معني پوهیږمچی زه په توروغروکيومه یوازي روان دلیونی په شانتيدغرڅنی په شانتيبی خوف بی ډاره روانخو ګڼ نښتروی هلتهتورتورقمروی هلتهتوري مرغئ
غزل/مخلص
چانه غنچي چانه غوټئ پاتي شويچانه خنداچانه سلګئ پاتي شويجانانه ګوره ژوندون داسي شئ ديچانه بنګلي چانه کیږدئ پاتي شويزمااوستادمحبت مثال ديچانه غرورچانه زارئ پاتي شويژوندماذیګردي چي اختیارنه لریچانه غوښته چانه ډالئ پاتي شويتنګی خاموش دی کوڅي خړي پړيچانه کچکول چانه شپیلئ پاتي شويدخوب لیده وومَوقتی دیدارؤزړه کي ګيلي مي پخوانئ پاتي
غزل/مخلص
خیال مي وظیفه ستادیادونوځانته غوره کړهځکه مي حاصله یوفایده له تصوَره کړهماخوپخولاکړی وه په ډیروتکلیفوبانديپوی په قصورنه شوم خدای په څه بیامروره کړهزه خونه پري پوی وم نه مي زړه په چابایللئ وماخومینه زده دنن دوران له ږیرَوره کړهتوری مي دستادښکلی نوم چي پکي واچولخدای زماپیکه شاعری نوره خوندوره کړهنن ترینه ښایست ددنیا میني په چل ول اخلیستام
غزل/مخلص
په مینه کي دایوښکاره قصورلری جانانپه سترګوکي کرم زړه کي غرورلری جانانچی ورشم لوی وَړه راته نامه آخلی دیارپه خپل کلی کي دومره زیات شهورلری جاناننه ماګڼی خپل یاراونه دیارپه شان راګوریپوهیږم نه داڅه عجب دستورلری جانانچی ویي ګورم سترګوکي مي مړي اوښکي مسکئ شیتوبه توبه داڅه ښکلئ سرورلری جانانآشناچی زمانه شودبل مینه دي هم پریږدیخبرنه دي زماپه
غزل/مخلص
تاکه دخپل دره شړلئ نه وئدستاملنګ به دردیدلئ نه وئداسي به ولي لوغړن وآشناکه دي په سرولمبونیولئ نه وئښکلاغرورخوخوراووروردی سرهتاغرورکله کړوکه ښکلئ نه وئمابه دعوه چرته په بل کړی وهته مي که زړه په غلانیولئ نه وئولي به هرچاراته برګ برګ کتلپه ماکه ستاتورلګیدلئ نه وئنن به دوخت طوفان وي چرته وړئکه مي دزړه کورکي ساتلئ نه وئلربر
غزل/مخلص
راباندي چوح کړه یوځل بیادعشق منترجانانهتوري تیاري ورکي کړه راوله سحرجانانهالله خبردي ګرانه څه درباندی شوی دی چيخنداکي نه لري اوس هغه زوړاثرجانانهزه دخنداتش تصوَرهم ګرانه نه شم کوئلامي دخپل وطن ناسوردي هرپرهـــــــــــــــرجانانهدلته به غل ته غل په سترګه باندي نه ورګوريسپین به سپین نه ګڼي درپیښ به شی خطرجانانهخپله پښتووپالئ راشئ خپل هیوادآبادک
څلوریزه/مخلص
هغه چی دخپل ملک دلالانوخولوته غوږنیسیخپله وی دلادلاګانوخولوته غوږنیسیاي مخلصه ستاغټ مسؤلیت په غاړه شوئ ديډیردشاعرانولیکوالانوخولوته غوږنیسی
غزل
اوس خوغم په زړګی ډيرلرم غمجن يمدپخواپه شانتي خوارنه يم شته من يمله هغي ورځې مي ژوندنه لاس ختلئزه په کومه ورځ چې تا باندې مئېن يمحق ده تورچي دي دميني راپسي ديځکه ياره ته مي روح يي زه دي تن يمهريوخيال مي دخوښئ وی غم راپيښ شیزه په دغه دنصيب نه ګيلامن يمنورمي څه پوښتې چي ژوندڅنګه تيريږیدستامينه کي په شان دخپل وطن يمهردليل دکاڼی کرښه خوبی ځايهښ
غزل
اول خودغه شانتي نه ومه بدل دي کړمهاوس مي په زلفوباندي وتړه پاګل دي کړمهاشاري ماته کړي ګرځيږې رقيبانوسرههيڅ نه پوهيږم چي پرادئ دي کړم که خپل دي کړمهکله دڅه کله دڅه په نوم سزاراکويواړه دي کنډرکنډرآشناکابل دي کړمهبی پته نه يم غريبئ هرڅه نه اوويستمهعشقه هغه نونس يي خدای خبرچي شل دکړمهيوتارسيږم نه اوبل
نظم/مخلص
ډالراوضمیر مه وايئ چاته چی داڅله کوئداټولي چاري په ځان خپله کوئتاسونه لراونه دابرپيژنئچي پيژنئ نوبس ډالرپيژنئسترګي موپټي شوي تاپتورپاتي شوئنه وطنوال اونه وطن پيژنئاوس نه خپل دوست اونه دښمن پيژنئوروڼوآخرپه تاسوڅه شوی دیتاسوحِس نه لرئ ژوندون نه کوئ؟داژړاګاني فريادونه ناورئ
غزل
لکه پښتون چي بي تربوره نه ویداسي مئېن زړه بي ناسوره نه ویپښتنه پيغله خپل آشنانه پرېږدیچي يا بي روحه يامجبوره نه ویجانانه ستاهرخبره خوندکړیآفسوس چي ډکه له شعوره نه ویچي يي زلمئ زوی په وطن شهيدشیهغه تورسری مورهيڅ بوره نه ویته په زړه توريي که له رنګه سپېن ييپه زړه سپين هيڅ ډک له غروره نه ویچي پکي نه وی پښتانه ننګيالیهغه م
غزل
څنګه تازړه کي زماځئ کړئ دېته ېې سبب کړې کارخوخدئ کړئ ديوطنه نه جوړېږې څه وجه ده؟ماهرتکل دآبادئ کړئ دېته يي درخپل کړه په تاحق هم لریستاميني خپلونه پرادئ کړئ دېزمااحساس له ساړه وَرګدېدهداکوم يتيم سوړاسويلئ کړئ دېپکي مي ياددی انقلاب آزادی ماچي دزړه نه کوم غورځئ کړئ دېهغه مدام ګولئ په شاخوړلیچاچي احساس دښې ځوانئ کړئ دېدزړه چاودني نه يي بچ کړو مخل
آزادشعر/مخلص
ډم اوشاعر نن ماذېګرچرته يوازي شومهځانته تنهاکيناستملاس می کړو زني لان
څلوريزه
ستاپه مخامخ چي زه اغيارته يوځل وخاندم كړمه به حرام درباندي خوب ژوندبه دي تريخ كړمهيه مخلصه تاخوښاپيرئ ده فن ونه خودي اوس به زه دخپل حسن ديوان درته راويښ كړمه
آزادشعر/مخلص
ښــــــــــــــــــكلااوغــــــــــــرور بيګه مي خوب كي خپل جانان وليدو چي په كوڅه كي مخامخ شوسره
غزل
اوښكي ستاپه رخساركه اوښكي نه بهيږىزماپه مخ ترګريوانه بهيږى ستاكاڼى زړه باندي به هيڅ ونكړىكه ستاپه مخ مي ويني وَبهيږى دستاغمونه مي په سوى زړګىلكه ميږى داسي مړه مړه بهيږىدكورپه منځ كي مي سوراورباليږى تاؤترينه تيل لكه اوبه بهيږىدسووزړونوآزارمه آخَله رقيبه مړه به در
