د لوی، مهربان او بخښونکي خدای په نامه

مصطفی «عمرزی»

29.08.2016 09:55    |   مصطفی «عمرزی» تبصره ی واشنگتن پُست، خلاف معمول بود

«دزد»، «رهزن»، «به طرز وحشیانه از بین برد» و «جنگسالاران، هنوز از طرفدار برخوردار اند»- کلمات، اصطلاحات و عبارات بالا، برخلاف عرف روزنامه نگاری آمریکایی، قضیه ای را در افغانستان دنبال و تبیین کرده است که وقتی بیرون مرزی شود، محال است به گونه ای مطرح کنند که اگر از فرامرز های کشور های همسایه، فراسو می شود، نمایانگر توجه غیر معمول خواهد بود.

26.08.2016 21:28    |   مصطفی «عمرزی» «افغانیست» ها را تشویق، حمایت و کمک کنید!

تالم ناشی از عدم درک واقعیت ها و تفکیک خوب و بد، جامعه ی بحرانی و آسیب دیده ی ما را از صدمات دیگری تضعیف می کند که هرکدام با تداخل عناصر شر و آشوب، صدا ها و ندا ها برای افغانستان و افغانان را همواره در حاشیه کشانیده است. با روی کار آمدن نظام پس از طالبان، بی موازنه گی در جهت منافع چند گروهک و دسته، انحصار قدرت و سرعت چپاول را در حدی باعث می شود تا نهایت مفاد از این روند در اختیار کسانی قرار گیرد که بخش های مهم حاکمیت ائتلاف و معامله بودند. غصب قدرت و بهره های ملیون دالری از کمک ها و فرصت های اقتصادی- انحصاری، ملت ما را با حادثه ای رو به رو می کند که با حدوث آن، خیر زیادی متصور نمی شود. اگر در بیش از یک دهه ی گذشته، وحدت فکری آسیب دید و اولویت ها و نیاز های ما در عقب خواسته ها و سیاست های بیرونی قرار گرفتند، نه فقط ناشی از ضعف مدیریت بود، بل کتله های گروهک های وابسته به منافع بیگانه، نقشی بازی کردند تا جامعه ی ما زیر شدت فشار دشواری، به نحوی با خودش نیز درگیر شود و ماحصل این نزاع، شقاق و درز های اجتماعی را با انواع آلوده گی فکری در تعیین مرزبندی های تعصب قومی در میان مردم بکشاند و در حالی که دستگاه فرهنگی، رسانه یی و تحصیلی کشور، ضعف ها و آسیب های فراوان دارد و در برابر تهاجم فرهنگی بیرونی، عملاٌ ناکارآمد و ناتوان است، ستون ها، رشته ها و وحدتی آسیب پذیر شوند که با ویژه گی ها و عنصر تاریخ، جغرافیا ها و ملت ها را از شان حیثیت و احترام بین الدول برخوردار می کنند.

25.08.2016 09:42    |   مصطفی «عمرزی» زاغ و زغن در کاخ امیر آهنین پنجه

ارگ، کاخ تاریخی و نماد قدرت افغانان در صد سال اخیر بوده است. بانی این بنای تاریخی، اعلیحضرت امیر عبدالرحمن خان (رح)، اگر برکنار از قرائت های ننگین ستمی، مطالعه شود، از بزرگ ترین شخصیت های تاریخ ماست. امیر مرحوم، ضمن برقراری حاکمیت سرتاسری، اداره و دولتی می سازد که در تفسیر تاریخ معاصر، افغانستان نو است و بیش از هرچیزی، اراده و اقتدار را تمثیل می کرد. کارنامه ی عظیم خدماتی، اداری و تاریخی امیر مرحوم، آن قدر بزرگ و پُر اهمیت است که در این مقال نمی گنجد؛ اگر توفیق یافتم، با انتشار کتاب «مردان دولت ساز» در برابر چنین بزرگان مان، ادای دین خواهم کرد، اما افسوس که در میراث پرشکوه گذشته گان، میراث خوارانی مشمول می شوند که حضور سیاسی آنان، خیانت و آرمان بر نفی افغانستان است.

18.08.2016 16:28    |   مصطفی «عمرزی» تجلیل از آزادی در دشواری های آزاده گی

ستر حاکمیت ملی در حفظ منافع ملت و تامین خواسته های مردمی، فهم آزادی سیاسی در مقال حاکمیت و دولت است. شور مردم ما در تداعی ایام حریت، در نوع دلبسته گی بر دو مفهوم آزادی معطوف می شود: 1- ایثار و قربانی و حیات در جغرافیای آزادی.

18.08.2016 16:26    |   مصطفی «عمرزی» حق و صبر

در این فرصت فرهنگی از معرفی فرصتی سود خواهیم برد که اثری در حال انتظار برای انتشار است. کتاب «حق و صبر» تلخیصی از روشنگری های بسیار مهم گنجینه ی عظیم فکری و فرهنگی زنده یاد استاد ناصر پورپیرار است که در هاله ی ابهام پیرامون ما، متوجه می کند محدوده ی مقید ما بر اساس ساخته هایی ست که نه در واکنش به سیر طبیعی تمدن بشری، بل بر اساس پدیده ای ست که به شدت سیاسی می شود. این که نفس مساله ی سیاسی به منظور تامین اغراض و منافع، اساس طرزالعمل کشور هاست، فقط مساله ی نو نیست که با تضمین جغرافیای های کنونی در مجامع بین المللی، ویژه گی

16.08.2016 19:44    |   مصطفی «عمرزی» ریاست اجرائیه، تجویز نسخه ی عبور از هرج و مرج بود

بحران سازی در هنگامه ی انتخابات ریاست جمهوری سال 93، عدم قناعت کسانی را نشان می داد که از چند دهه است بر دوش مردم ما سنگینی می کنند. با کودتای هفت ثور و پس از تجاوز شوروی، داعیه ی جهاد پس از تصفیه و به حاشیه راندن مجاهدین واقعی افغان که یا ایثار کردند و قربانی شدند و یا از تداوم جنگ مسلحانه بر منطقی توجه داشتند که در اواخر ریاست جمهوری شهید داکتر نجیب الله هشدار می داد عدم توافق سیاسی، تضمین ویرانی هایی ست که بالاخره ملت و مردم ما را در برگرفتند، به تیکه داری حزبی و قومی مبدل می شود.

15.08.2016 20:02    |   مصطفی «عمرزی» ادبیات شر و فساد، ترس ندارد

پس از ظهور طالبان، اصطلاح «شر و فساد» برای معرفی جانب مخالف آنان، تعمیم می یابد. فرار دولت ربانی از کابل و میراثی که از حاکمیت چهارساله ی او بر پایتخت و تمام افغانستان باقی ماند، مجموعه ای از ویرانی های گسترده با مردمی بود که از هتک حرمت تا تجاوز بر ناموس، ضیاع مالی، بی چاره گی و آواره گی، اگر ربانی را به یاد بیاورند، بدون حاکمیت او نمی آورند.

13.08.2016 11:25    |   مصطفی «عمرزی» هزار سال نام دری

زمانی که پدیده های فرهنگی به مقولات سیاسی مبدل می شوند، ویژه گی، اصلی ست که متن آن ها را تعریف می کند. در دهه ی 60 میلادی، حکومت افغانستان با توافق کامل تمام جریان ها و نماینده گان اقوام، تصمیم می گیرد نام تاریخی و اصیل «دری» را جزو رسمیات سازد. نام دری از آن زمان تاکنون که بیش از نیم قرن می گذرد، به زودی قبول عام یافته و بر نامی چیره می شود که تا آن زمان به نام فارسی (پارسی) غلطی بود معروف که از اغلاط گذشته گان برجا می ماند. ناگفته نماند پس از ایجاد کشوری به نام ایران (جغرافیای سیاسی)که برخلاف تصور، نه فارسستان بوده است و نه عنصر فارسی، کدام اصالتی در آن دارد، فورمولی وارد ریاضی سیاسی منطقه می شود که بر اساس آن، اصل جمع و منفی و ضرب و تفریق با اعداد و ارقامی وارد جغرافیای به اصطلاح اشتراک شوند که حاصل تمام این ریاضی، صعود ارقام فارسی به نفع پدیده ی فارسیسم است.

13.08.2016 11:13    |   مصطفی «عمرزی» «عبدالله» را از طرز خرام «رحیمی» بشناسیم

در یکی از برنامه های نمایشی غربی که همواره برای باشنده گان جهان سوم، برپا می کنند و برپایی نمونه ی چهارده ساله اش در افغانستان را تجربه کردیم، جمعی از عوامل بحران و رسته ای از گروهک های بی کفایت، صف زده بودند که با ژست عجیب مشابه سلام هیتلری، خوش و خندان، تصویری شده بودند. پخش این تصویر و توضیح اش، ظاهراً حاکی از برنامه ای بود که ایجاب می کرد برای تایید تنوع فرهنگ غربی، واجبات آن به جا شود. رییس اجراییه، محمد محقق و چند تای دیگر که مجیب الرحمن رحیمی، سخنگوی عبدالله نیز در میان آنان قرار داشت، ژست گرفته بودند، اما ژست رحیمی با تفاوت بسیار از سایر اعضای بحران، مقداری نوستالوژیک شد.

09.08.2016 21:30    |   مصطفی «عمرزی» دری یا به اصطلاح فارسی، زبان مادری چه کسی؟

برخلاف تصور عام که با عبارت «زبان مادری»، ابزار تفهیم را نشانی می دهند، پدیده ی زبان، بیشترینه به عنوان عنصر اکتسابی، مولفه ی علمی دارد. شاید در زمانی که قرائت هویتی- قومی طرح می شود، ابزار تفهیم در جایی که وسیله ی ارتباط و کسب دانش است، به گونه ای عبارت یا اصطلاح «زبان مادری» را معنی کند، اما تطور این پدیده (زبان) نشان می دهد که حتی زبان های نیرومند و بسیار اکتیف، سازگار و مولدی چون عربی نیز متحول زبان هایی ست که نوع بین النهرینی «آرامی» آن، بستر رشد و تحول این زبان به زبان کنونی عربی را میسر می کند.

08.08.2016 11:10    |   مصطفی «عمرزی» ناقضان اتحاد و همدلی، آزرده اند؟

با گسترش نوع چند بُعدی وسایل ارتباط جمعی (نت) شاهد موج تازه ای از هتاکی ها، افترا، توهین، ترویج فرهنگ ابتذال و اتهاماتی شدیم که اگر از سویی نمایانگر ستیز خصمانه ی دشمنان این ملت بود، از سوی دیگر متن و محتویات فرهنگ هایی را معرفی می کردند که از تقدس احترام کورکورانه، هرگز در پی نقد و اصلاح آن ها نیافتادیم. بگذریم از این که آرشیف های 14 سال عداوت با افغانستان و ملت افغان، آن قدر اسناد و مدرک دارند که هرازگاهی در هر محاکمه ای که باشد، از وجدان تا حضور خدا، کسانی را شرمنده خواهد ساخت که برای هر نوع کردار زشت، توجیه ساختند.

05.08.2016 09:18    |   مصطفی «عمرزی» پرتاب چند «موشک!؟» به منزل سیاف

جزو سرگرمی های اخبار سخافت، انعکاس رویدادی ادبیاتی شد که در جمع رهروان سره سازی، فضای شبکه های اجتماعی را درمی نوردند. در صفحات چند جوان بی خبر و عقب نگه داشته شده که در خط ائتلاف عناصر بحران زای چند دهه ی اخیر، موضع می گیرند، اخباری تفسیر، تحلیل و تبصره شدند که هرچند از رهگذر ارزش، چنگی به دل نمی زنند، اما برای کسانی که نگران محور های سود، فرصت و معامله اند، باعث تشویش خاطر است. ظاهراً پس از نشر اخباری که از اصابت راکت هایی به منزل عبدالرب الرسول سیاف حکایت می کردند، طرف داران بی خبر و بی توجه رهروان سره سازی زبان، با بازتاب «موشک دار» آن، کسانی را که اگر چیزکی از زبان دری نیز بدانند، به خنده و تفریح می کشانند.

31.07.2016 11:29    |   مصطفی «عمرزی» به مناسبت نهمین سال وفات آخرین شاه افغان

اعلی حضرت شاه محمد ظاهر «رح»: «من، همیشه به اراده ی خداوند بزرگ، تسلیم بوده ام. هر آنچه از جانب او تعالی می رسد، به دل و جان قبول دارم. در طول دوره ی خدمت من در افغانستان، یگانه عنوانی را که به افتخار اختیار نمودم، بنده ی خدا «المتوکل علی الله» بود. این احساس و این عقیده را تا پایان زنده گی با خود خواهم داشت.

13.07.2016 09:20    |   مصطفی «عمرزی» وقتی می گویند «پشتو نمی دانیم!»، دروغ می گویند

پیرامون زبان پشتو

13.07.2016 09:19    |   مصطفی «عمرزی» معرفی کتاب

پیرامون جنایات شورای نظار و جمعیت